In de volkskrant van zaterdag 28 juni staan de tien grootste plagen van grote projecten en dan vooral de grotere infrastructurele projecten. Hiervolgt een korte samenvatting van de plagen met hier en daar eigen intepretatie toegevoegd:
1-Met stip de politicus: haantjes gedrag van een politicus die de geschiedenis wil ingaan en kamerleden die ook bekend willen worden door gaten te schieten en op de volgende verkieslijst weer komen te staan.
2-de gretige jurist: de samenwerking juridisch volledig dicht timmeren om het wantrouwen tussen overheid en aannemer weg te managen.
3-de mondige burger: de burger weet de weg naar de bezwaarprocedures steeds beter en hoe mondiger hoe meer invloed.
4-overmoed: de drang naar het modernste jongetje van de klas willen zijn. Kijk naar de vernieuwsdrang binnen het onderwijs. Ook na Dijselbloem gaat het door. De grote onbekende is de vernieuwing binnen het beroepsonderwijs met de invoering van compenteite gericht leren.
5- gierigheid: tegenover de drang naar de modernste staat de onbedwingbare neiging voor een dubbeltje op de eerste rang te willen zitten. De kern is duidelijk: hoe lager de kosten worden voorgesteld hoe eerder de kamer instemt.
6-het zieig diertje: het symbool van alle bezwaren die milieulobby heeft gevonden.
7-laffe bestuurders: weinig bstuurders die een project beginnen maken deze ook af in de vier korte jaren vaak door het installeren van vele commissies en uitstellen van beslissingen.
8-de vermaledijde overheden onder het rijk: het meest passende van deze plaag is wel: 'what 's in it for me'. De grote klassieker: een groep kamerleden stapte op een goede middag in een busje en reed langse het geplande traject van de betuwelijn. Bij elke gemeentekern die het busje passeerde, werd een tunneltje beloofd, een extra beschermingswal of een iets luxere spoorwegovergang. Aan het einde van de rit had de kamer al een kleine miljard gulden extra uitgegeven om gemeentes midl te stemmen.
9-adviescommisies en polderclubs: omdat een commissie nu eenmaal bestaat moet er ook een uitspraak worden gedaan en het liefst ook tegendraads om maar weer eens te latren horen hoe belangrijk de commissie zijn. En er zijn er veel in Nederland.
10-de media: het is heerlijk om over tegenslagen te berichten. Leed doet het goed op TV en Radio. En of het allemaal klopt? Een mooie tegenhanger is wel het programma: de Leugen regeert.
Bron: Volkskrant, 28 juni 2008
